ما در این مقاله ضمن بررسی انتقادات مشهورتر کواین به منطق موجهات، تلاش می‌کنیم نشان دهیم که سوای ابعاد سمنتیکی مخالفت کواین با منطق موجهات، می‌توان دیدگاه او در معرفت‌شناسی را به‌مثابة لایه‌ای عمیق‌تر برای رد و طرد منطق موجهات در‌نظر گرفت، گرچه خود کواین تصریحی به این نحوة انتقاد از منطق موجهات نکرده است. در این میان اشاراتی به نظرات کریپکی، که یکی از جدی‌ترین مدافعین منطق موجهات است می‌کنیم و بر این باوریم که آرای کواین و انتقادات او به منطق موجهات را در تقابل با آرای کریپکی بهتر می‌توان فهمید.    

در این نوشتار نخست توصیفی از سیستم استاندارد فازی به ‌عنوان نظریه‌ای دربارة ابهام طرح می‌شود؛ بدین قرار که ابتدا پشتوانه‌های شهودی این نظریه را مطابق ادعای حامیان آن مطرح می‌کنیم سپس بیانی نسبتاً صوری از سیستم استاندارد منطق فازی ارائه می‌کنیم. درادامه راه‌ حل‌های مبتنی‌بر این سیستم برای پارادوکس خرمن معرفی می‌شوند، پس از آن این سیستم در دو موضع نقد می‌شود؛ نقد نخست این است که پاسخ‌های معمول حامیان فازی به مسئلة مقادیر دقیق ارزش یا کافی نیست یا مرتبط نیست. بر اساس نقد دوم، این سیستم راه‌ حل یک‌نواختی برای پارادوکس خرمن، خصوصاً در بخش روان‌شناختی، ندارد.

کورت گودل در فوریة‌‌ ۱۹۷۰ با دِینا اسکات دربارة‌‌ استدلال هستی‌‌شناسیک خود به بحث نشست و اسکات در پاییز همان سال روایتی تا‌حدی متفاوت از آن را در سمیناری در دانشگاه پرینستون ارائه کرد. نظام منطقی استدلال، منطق موجهات مرتبة‌‌ دوم در نظام S5 است، با این‌‌همانی و یک اصل انتزاع ویژگی‌‌ها. به ‌شرط پذیرش نظام منطقی، نتیجة‌‌ گودل، این‌‌که ضرورتاً موجودی خدای ـ گونه وجود دارد ( ) از مقدمات به ‌دست می‌‌آید، اما سوبل نشان داد که استدلال با شکست وجهی مواجه است؛ یعنی  از سیستم قابل استنتاج است. اندرسون در پاسخ به سوبل تلاش کرد با ضعیف‌‌ترکردن برخی مقدمات، راه را بر استنتاج سوبل ببندد. در این مقاله تلاش خواهم کرد استدلال هستی‌‌شناسیک گودل (روایت اسکات) و همچنین انتقاد سوبل را از دیدگاهی منطقی توضیح دهم. مقاله با بیان اصلاحات اندرسون پایان خواهد یافت.

در این مقاله نخست از این بحث‌ می‌کنیم که پارادوکس اخبار از مجهول مطلق چه فرقی با پارادوکس‌هایی چون مجهول یا معدوم مطلق دارد و این پارادوکس چگونه با پارادوکس اخبار از معدوم مطلق هم‌ساختار است، سپس نشان‌ خواهیم داد که هرچند راه ‌حل تمایز حملین برای دفع شبهة معدوم یا مجهول مطلق کفایت می‌کند، اما نمی‌تواند شبهة اخبار را حل کند. درادامه راه‌ حل دیگری را ارائه خواهیم کرد؛ با تحلیل مفهوم خبر و تمییز «خبردادن از مجهول مطلق» و «سخن‌گفتن دربارة آن» نشان خواهیم داد که «قابل اخبار ‌نبودن مجهول مطلق» نه خبر‌ی از مجهول مطلق بلکه خبری از وضعیت معرفتی انسان می‌دهد؛ بنابراین پارادوکس اخبار از مجهول مطلق تناقضی را نتیجه نخواهد داد.

نظریة معنای کواین را می‌‌توان از چند جنبه بررسی کرد. این مقاله بر یکی از مهم‌‌ترین جوانب آن، یعنی تز عدم تعین ترجمه، تمرکز می‌کند. در تز مذکور چند وجه از فلسفة کواین با هم ادغام شده‌‌اند و همین باعث شده است که بررسی و تفسیر آن بسیار پیچیده شود. تز عدم تعین ترجمه می‌گوید که در انتخاب بین دو یا چند دستورالعمل ترجمة با هم ناسازگار، که هرکدام با تمام معیارهای رفتارشناختی افراد بومی تطابق داشته باشد، واقع امری برای ترجیح یکی بر دیگری وجود ندارد. این مقاله با تکیه بر تمایز، یا دقیق‌‌تر عدم تقارن، بین عدم تعین ترجمه و نامتعین‌بودن نظریة ناظر به طبیعت، سعی می‌کند نشان دهد که محتوای خاص این تز ادعایی وجودشناختی دربارة معناست. از این‌‌رو ابتدا به توضیح درک کواین از معنا، بررسی وجودشناسی مورد نظر او، و ارتباط بین این دو می‌پردازیم و سپس عدم تقارن بین دو تز پیش‌‌گفته را محل بحث قرار می‌دهیم. از رهگذر این مباحث می‌‌توان به درک جدیدی از نظریة معنا رسید.

این مقاله از زاویه‌ای تاریخی به بحث پیرامون «نسب اربع» یا رابطة میان مفاهیم کلی می‌پردازد. منطق‌دانان بزرگ پیش ـ ابن‌ سینایی نظیر ارسطو و فارابی و همچنین شیخ‌الرئیس ابوعلی سینا به موضوع «نسبت‌های چهارگانه» بین مفاهیم کلی از حیث صدق و انطباق تفطنی نداشته‌اند. غزالی نخستین فیلسوفی است که این موضوع را در چهار نسبت به حصر عقلی، و بدون ذکر رابطة تباین مطرح می‌کند. افضل‌الدین خونجی و سراج‌الدین ارموی به تبعیت از خونجی، نخستین منطق‌دانان پس از غزالی هستند که موضوع نسبت‌های چهارگانه به شکل کنونی آن و نیز نسبت بین نقایض آن‌ها را تبیین کرده‌اند.