رواداری در نظریه ی ST

نوع مقاله: پژوهشی اصیل

نویسنده

دانشگاه تربیت مدرس تهران

چکیده

چکیده: کوبرروز و دیگران (2012) نظریه ای در باب ابهام پرورانده اند که طی آن مدلی برای رواداری ارائه کنند. قصد بر این است که در این مدل رواداری معتبر باشد؛ چنین نباشد که یک محمول مبهم بر هر چیزی حمل شود؛ و نیز استدلال های پارادوکس خرمن معتبر نباشند. در این مقاله استدلال خواهد شد که اولا، تحدید ایشان از اصل رواداری از آنچه در ادبیات مربوط به ابهام مورد توافق است فاصله می گیرد. و ثانیا، نظریه ایشان جمله ای قوی تر از رواداری را معتبر می انگارد؛ که این جمله مثال های نقض روشن دارد. و ثالثا، نظریه ایشان تنها می تواند رواداری را به معنای ضعیفی معتبر بداند. این نتیجه پایانی نظریه ایشان را به نظریه های غالب در باب ابهام که رواداری را درست قلمداد نمی کنند شبیه خواهد کرد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Tolerance in ST-Theory

چکیده [English]

Cobreros et al. (2012) developed a theory of vagueness in order to model tolerance principles coherently, in the sense that not everything falls under a vague predicate and no sorites paradox is valid. It is argued in this paper that their characterization of tolerance principles does not match with the standard conception of tolerance in the literature. In addition, their theory validates a stronger version of tolerance which suffers from clear counter examples. Furthermore, their theory validates tolerance just in a weak sense. That assimilates their theory with dominant theories of vagueness, those which accommodate tolerance principles not as true.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Sorites paradox
  • Tolerance
  • Strict truth
  • Tolerant truth
  • closeness
Cobreros, P., Egre, P., Ripley, D., & van Rooij, R. (2012). “Tolerant, classical, strict”, Journal of Philosophical Logic 41, 347-385.

Fine, K. (1975). “Vagueness, truth and logic”, Synthese 30, 265-300.

Machina, K. F. (1976). “Truth, belief and vagueness”, Journal of Philosophical Logic 5, 47-78.

Peirce, C. S. (1902). “Vague”, In Baldwin, J. M. (ed.), Dictionary of Philosophy and Psychology, 748. New York: Macmillan.

Raffman, D. (1994). “Vagueness without paradox”, Philosophical Review 103, 41-74.

Raffman, D. (2014). Unruly Words, A Study of Vague Language, Oxford University Press.

Williamson, T. (1994). Vagueness, London: Routledge.

Wright, C. (1975). “On the coherence of vague predicates”, Synthese 30, 325-65.

Zardini, E. (2008). “A model of tolerance”, Studia Logica 90, 337–368.