1. اعتبار استقراء یا عدم اعتبار قیاس؟!

محمدجواد کیانی بیدگلی

دوره 12، شماره 1 ، بهار و تابستان 1400، ، صفحه 239-260

http://dx.doi.org/10.30465/lsj.2021.35993.1351

چکیده
  از یونان باستان تا جهان امروز مسأله‌ی استقراء ذهن اندیشمندان به خصوص منطق‌دانان و فلاسفه را درگیر خود نموده است. کاربرد استقراء نیز در حوزه‌های مختلف اهمیت امر را دوچندان نموده است. در پاسخ به این مسأله جواب‌های متفاوتی داده شده است؛ از آن‌جا که استقراء همواره در کنار قیاس به عنوان قسم دیگر استدلال مطرح بوده است و قیاس نیز نزد تقریبا ...  بیشتر

2. جایگاه استقراء در قرآن

عبدالعلی شکر

دوره 10، شماره 2 ، پاییز و زمستان 1398، ، صفحه 129-147

http://dx.doi.org/10.30465/lsj.2019.5121

چکیده
  در علم منطق یکی از اقسام استدلال، استقراء است که به رغم تنزل اعتبار آن نسبت به قیاس برهانی، از اهمیت و رواج قابل توجهی برخوردار است. یکی از بهترین راهها برای ایجاد انگیزه، عبرت آموزی، تقویت باورها و نیز هدایت عموم انسان‌ها، طریقه استقراء است. قرآن کریم گرچه از طرق مختلف استدلال در موارد خاص، برای امر هدایت استفاده کرده است، اما در ...  بیشتر

3. تمایز روش دیالکتیکی سقراط و افلاطون

داریوش درویشی

دوره 2، شماره 2 ، پاییز و زمستان 1390، ، صفحه 49-76

چکیده
  روش دیالکتیکی، ریشه‌های مشخصی در اندیشة فلسفی یونان پیش‌افلاطونی دارد. این ریشه‌ها را می‌توان از هراکلیتوس و پارمنیدس تا سوفیست‌ها یافت، و از آن‌جا می‌توان نخستین کاربرد منظم آن را نزد سقراط مشاهده کرد، هرچند زنون الئایی از جانب ارسطو به غلط به‌عنوان مبدع روش دیالکتیکی معرفی شده است. افلاطون در این روش میراث‌دار ...  بیشتر