ارتباط جامعیت تقسیم دلالت لفظی با شرط لزوم در دلالت التزامی
دوره 15، شماره 1، شهریور 1403، صفحه 191-215
https://doi.org/10.30465/lsj.2024.47521.1456
صادق زرین مهر
چکیده منطقدانان مسلمان «لزوم» را در دلالت التزامی به سه مفهوم مختلف مطلق لزوم ذهنی، لزوم بیّن بالمعنی الاعم و الاخص تفسیر کرده اند. پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی نشان داده است که بر مبنای اشتراط هر یک از این مراتب در دلالت التزامی، این دلالت مجموعا بر شش دسته از معانی صدق نمیکند: ۱-معانی خارجی غیر لازم نسبت به معنای لفظ ۲-معانی غیر قابل حمل بر معنای لفظ ۳-معانی جزئی ۴-عرضیات مفارق ۵-عرضیات لازم غیر بیّن بالمعنی الاعم ۶-عرضیات لازم غیر بیّن بالمعنی الاخص که بیّن بالمعنی الاعم نمیباشند. وجود چنین محدودیتی در دامنه صدق دلالت التزامی سبب عدم جامعیت دلالت لفظی میشود؛ زیرا موارد مذکور، در دامنه دلالت مطابقی و تضمنی نیز نمیگنجند. تلاشهای برخی منطقیون در حصر اقسام دلالت لفظی نیز خالی از ایراد به نظر نمیرسد و مشکل عدم جامعیت این تقسیم را برطرف نمینماید: لذا پژوهش فعلی به معرفی تقسیم ثنائی جدیدی پرداخته که قسیم دلالت مطابقی و تضمنی در آن را، «دلالت خارجی» نامیده و دلالت التزامی را نیز ذیل آن قرار داده است تا تقسیم جدید در عین نوآوری و رفع اشکالات، قابل تطبیق با تقسیمات پیشین باشد.
