نوع مقاله : پژوهشی

نویسنده

دانشجوی دکتری

10.30465/lsj.2022.40373.1391

چکیده

هدف این مقاله بازسازی مسائل و پاسخ هایی است که ارسطو در زتا و اتا از مابعدالطبیعه درباره ی تعریف مطرح می کند. پیشفرض اساسی ارسطو در این جا اجزاء داشتن تعریف و تناظر آن با ذات یا صورت است. همین پیشفرض به مسائل اصلی مطرح شده در زتا و اتا می انجامد. این مسائل مترتب بر یکدیگر هستند و پاسخ به هر یک به مسأله ی دیگر می انجامد. مطابق بازسازی این مقاله، ارسطو با چهار مسأله ی اصلی امور برهم نهاده، وحدت تعریف، ماده به عنوان جزئی از تعریف و کلیت تعریف رو به روست. اگر تعریف باید دارای اجزاء باشد، میان اجزاء نیز وحدت نیاز است. این اجزاء داشتن و در عین حال وحدت را چه چیزی تضمین می کند؟ پاسخ ارسطو ماده است. حال ارسطو با مسأله ی توجیه ورود ماده به تعریف رویاروست، چراکه ماده نامعقول است. برای حل این معضل، باید ماده را به نحو کلی‌شده و نامتعین لحاظ کنیم و این خود به آخرین مسأله، یعنی کلیت تعریف، می انجامد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

metaphysics of definition: problems of definition in Zeta and Eta of Aristotle's Metaphysics

نویسنده [English]

  • ali reza attarzadeh

Ph.D candidate

چکیده [English]

The aim of this article is to reconstruct the problems and answers which Aristotle raises in Zeta and eta of Metaphysics. Aristotle’s fundamental presupposition here is that definition has parts, and it corresponds to essence or form. This very presupposition leads to the main problems raised in Zeta and Eta. These problems are ordered at each other, and answering one leads to other. According to this articles reconstruction, Aristotle encounters to four main problems on compounds, unity of definition, matter as part of definition, and universality of definition. If definition should to have parts, parts also need to have some unity. then, what guarantees this having parts and yet having some unity? Aristotle’s answer is matter. now, Aristotle encounters with the problem of justification of matter’s entering into definition, because matter is unintelligible. For answering this difficulty, matter should have considered universalized and indeterminate, and this, in turn, leads to last problem, namely, the problem of universality of definition.

کلیدواژه‌ها [English]

  • unity of definition
  • matter
  • universality
  • compounds
  • parts of definition
 ابن سینا(1390). الهیات شفا، حس حسن زاده آملی، بوستان کتاب.
......... (1387). النجاه من الغرق فی بحر الضلالات، محمدتقی دانش­پژوه. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
ارسطو(1393). مابعدالطبیعه، ترجمه شرف­الدین خراسانی، حکمت.
Albritton, Rogers(1957). “Forms of Particular Substances in Aristotle’s Metaphysics.” Journal of Philosophy 54, no. 22, 699–708.
Barnes, J. (1994). Aristotle’s Posterior Analytics. 2nd ed. Oxford: Clarendon.
…………… . (1984). The Complete Works of Aristotle: The Revised Oxford Translation. 2 vols. Princeton: Princeton University Press.
Balme, D.M. (1984). “The Snub.” Ancient Philosophy 4, 1–8.
Charles, David (2000). Aristotle on Meaning and Essence. Oxford: Clarendon.
Lloyd, A.C. (1981). Form and Universal in Aristotle. Liverpool: Francis Cairns.
Modrak, Deborah K.W. (2001). Aristotle’s Theory of Language and Meaning. Cambridge: Cambridge University Press.
Plato (1921). Theaetetus, Sophist. Ed  H.N. Fowler. Loeb Classical Library.